Częściej patrzę się na Wschód, chyba patrzę tam od zawsze…

Blogi w swoim sieciowym życiu mają kilka praw. Jednym z praw jest kasowanie bloga, niepisanie, zawieszanie, odwieszanie. Fotokombinat jako blog na którym coś się działo od dłuższego czasu umarł. Ja po prostu nie mam chęci na wylewanie różnych myśli. Nie oznacza to jednak, że jeszcze nie czas na jego usunięcie (co w sumie jest jakąś regularną akcją, rok ma blog i tworzę nowy). Wiosna powoli się rozpędza, na liczniku kolejne kilometry. Zaraz stuknie 1000 km w Skodzie. Fajnie, cieszy mnie to bardzo i nic, a nic nie żałuję (także razem nie żałujemy). Lubię kwiecień bo zawsze dobrze mi się kojarzył. Jak by nie patrzeć trzy dni temu skończyłem 27 lat i nie jest to już ani 21, ani 23 czy nawet 25! Wizja dobicia do 30-stki jakoś mnie (skrycie) przeraża. Nie mówię o jakiejkolwiek “starości”, ale im więcej mija czasu od urodzin, człowiek odczuwa coś co jest jak misja. Może to jakaś autosugestia, ale trzeba przyśpieszyć (ile razy ja o tym mówiłem, pisałem, myślałem).

Od brata dostałem do mojej kolekcji najnowszego STALKER-a Zew Prypeci. Siedzę i gram, ten kto nigdy nie miał czasu, albo możliwości to gorąco polecam całą serię. Mam nadzieje, że jeszcze długo mi zejdzie nim ją skończę. Szkoda kończyć coś co jest dobre. Z drugiej strony myślę nad tym czy nie planują kolejnej części? Oby oby!

Fotoblog żyje, konto na flikrze także. Założyłem na facebooku stronę dla widzów fotobloga.